آشنایی با 5 پروتکل واسط جنوبی غیر از OpenFlow

آشنایی با 5 پروتکل واسط جنوبی غیر از OpenFlow

همان طور که می دانید پروتکل OpenFlow یکی از پروتکل های معروف و پر استفاده واسط جنوبی (southbound interface) در شبکه SDN است. اگرچه OpenFlow مزایای بسیاری دارد اما با مشکلاتی نظیر امنیت و مقیاس پذیری نیز مواجه است، از همه مهم تر این که وندورها باید سوئیچ های ویژه برای پشتیبانی از این پروتکل طراحی کنند. با این حال، اگرچه بسیاری از وندورها، تجهیزات برپایه این پروتکل را تولید کرده اند اما بسیاری نیز از پروتکل های دیگری مانند  MPLS و NETCONF استفاده می کنند.

در ادامه این مطلب به  بررسی چند پروتکل دیگر مورد استفاده در شبکه SDN غیر از OpenFlow می پردازیم:

 پروتکل BGP

پروتکل BGP که سرواژه عبارت Boarder Gateway Protocol است، به منظور انتقال اطلاعات مسیریابی بین Gateway ها در شبکه مورد استفاده قرار می گیرد. این پروتکل امروزه بیشتر در Gatewayهای  اینترنت مورد استفاده است. همچنین به عنوان یک استاندارد برای پروتکل Gateway خارجی (Exterior Gate Protocol) مورد توجه قرار گرفته است. BGP در رده ی پروتکل Path Vector distance  یا پروتکل Distance-Vector قرار می گیرد.

به طورمعمول، در شبکه، هر Gateway، مسیریاب مخصوص به خودش را دارد. جدول مسیریابی نیز شامل موارد زیر است که به انتخاب مسیر بهینه را فراهم می کند:

  • لیستی از مسیریاب های شناخته شده،
  • آدرس هایی که در دسترس مسیریاب هستند،
  • شاخص هزینه ( به عنوان مثال هزینه را می توان فاصله هر مسیریاب از مسیریاب دیگر در نظر گرفت.).

وندورها سعی در استفاده از پروتکل BGP در شبکه های SDN ترکیبی (Hybrid) دارند. برخی معتقدند که اهمیت انتخاب پروتکل جنوبی (southbound) در معماری SDN به قابلیت برنامه پذیری و سرعت عمل پروتکل، که وعده اصلی SDN است، برمی گردد . این امر می تواند توسط پروتکل OpenFlow و یا دیگر پروتکل ها محقق شود. بنابراین  برخی از وندورها تصمیم به استفاده از BGP به عنوان یک پروتکل SDN گرفته اند تا بتوانند برنامه پذیری و سرعت عمل مورد نیاز را برای SDN تأمین کنند.

پروتکل NETCONF

این پروتکل به عنوان یک پروتکل در بخش  مدیریت شبکه توسط IETF معرفی شده است. این پروتکل، مدیر شبکه را قادر می سازد که با  روشی امن بتواند فایروال ، سوئیچ ، مسیریاب یا هر دیوایس دیگری را در شبکه پیکربندی کند. این پروتکل بر اساس RPC (مخفف Remote Procedure Call)  طراحی شده است و هدف از طراحی آن حل مشکلات موجود در پروتکل SNMP   و CLI  بود.

بنیاد ONF  اخیرا NETCONF را به رسمیت شناخته است و آن را به  یک استاندارد اجباری برای پیکربندی دیوایس های پشتیبانی کننده از OpenFlow بدل کرده است کرده است.

 پروتکل XMPP

پروتکل XMPP مخفف عبارت  Extensible Messaging and Presence Protocol است. این پروتکل در واقع برای پیام رسانی آنلاین طراحی شده است. این پروتکل بین سرورها و دیوایس های شبکه به صورت تقریبا بلادرنگ عمل می کند.پروتکل XMPP اخیرا به صورت یک جایگزین برای OpenFlow در شبکه های هیبریدی SDN مطرح شده است و می تواند توسط کنترلر برای گسترش لایه های کنترلی و مدیریتی مورد استفاده قرار بگیرد .

پروتکل OVSDB

پروتکل OVSDB مخفف  Open vSwitch Database Management  است. این پروتکل به منظور مدیریت استفاده از Open vSwitch  طراحی شده است . همانطور که می دانید Open vSwitch  یک سوئیچ مجازی است که شبکه را قادر به اتوماسیون،  و پشتیبانی از مدیریت اینترفیس ها و پروتکل هایی مانند NetFlow می سازد. این پروتکل هم از توزیع در چندین سرور فیزیکی نیز پشتیبانی می کند.

در پیاده سازی OpenvSwich، یک کلاستر کنترلی از منجیرها (Managers) و کنترلرهایی تشکیل شده که از OVSDB استفاده می کنند تا اطلاعات پیکربندی را به سرورهای دیتابیس  منتقل کنند. کنترلرها از OpenFlow به منظور مشخص کردن جزئیات جریان های بسته از طریق سوئیچ استفاده می کنند. هر منیجر و کنترلر می توانند چندین سوئیچ را به طور همزمان هدایت کنند و هر سوئیچ نیز می تواند از طرف چندین منیجر و کنترلر هدایت شود.

پروتکل  MPLS-TP

پروتکل MPLS-TP (مخفف MPLS Transport Profile ) یک پروفایل انتقال برای سوئیچ لیبل به صورت چند پروتکلی (Multiprotocol Label Switching) است. MPLS-TF طراحی شده است تا به عنوان یک تکنولوژی لایه شبکه در شبکه های انتقالی مورد استفاده قرار بگیرد. ضمیمه ها و مکمل های برای این پروتکل توسط IETF در حال طراحی است . این پروتکل در آینده یک پروتکل به صورت کانکشن محور (Connection-Oriented) و Packet-Switched خواهد بود که کاربرد اختصاصی MPLS را با حذف ویژگی های نامربوط ممکن می کند .

بنیاد ONF پیشنهاد ایجاد تغییراتی در MPLS را داده که شامل استفاده از استاندارد MPLS با یک لایه کنترلی ساده تر برای SDN و OpenFlow است .بنیاد ONF معتقد است که  با داشتن یک لایه کنترل ساده تر که از لایه داده مستقل است،  این پروتکل می تواند باعث بهینه سازی سرویس ها شود، سرویس ها را بیشتر پویا کند،  و همچنین سرویس های جدیدی را با نوشتن برنامه های کاربردی شبکه خلق کند که روی کنترلر SDN قابل استفاده هستند.

منبع:

http://searchsdn.techtarget.com//

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *