چرا فراهم کنندگان سرویس به SDN نیاز دارند؟

آیا فراهم کنندگان سرویس به SDN نیاز دارند؟

پیش از این که در مورد مهاجرت فراهم کنندگان سرویس به SDN صحبت کنیم، بسیار مهم است که در مورد دلایل ایجاد تغییر در سیستم‌های فعلی صحبت کنیم.

محرک تغییر در سیستم‌های مدیریت شبکه باید اهداف قابل قبولی از نظر تجاری داشته باشد. هدف اول سادگی در نرم‌افزار به منظور ارتقای زمان تحویل (Delivery Times) می‌باشد. هدف دوم بهبود استفاده از منابع شبکه می‌باشد که به موجب آن هزینه‌های OpEx و CapEx کاهش یافته و یا درآمد افزایش می‌یابد. چنین سیستمی می‌بایست مزایای تجاری ذکر شده در بالا را به ارمغان آورد.

به خاطر داشته باشید که شبکه‌های سنتی مخابراتی به صورت یکپارچه (monolithic) هستند همانطور که سرورها در مراکز داده مجازی‌سازی شده‌اند. به عنوان مثالی از چگونگی ایجاد تغییر در نحوه تامین (provisioning) شبکه توسط SDN، در نظر بگیرید برای تغییر میزان پهنای باند در شکل فوق می‌بایست چه اقداماتی صورت پذیرد. اگر هم اکنون اتصال اترنت با نرخ ۱۰۰Mb از مرکز داده تا فرانتهال (Fronthaul) وجود داشته باشد و تصمیم گرفته شود که این اتصال نیازمند ۱۵۰Mb می‌باشد، می‌بایست چندین تیم هماهنگ برای دستیابی به این هدف تلاش‌هایی صورت دهند. یک تیم می‌بایست تنظیمات پهنای باند سلول‌های کوچک (small cells) را تغییر دهد؛ تیم انتقال (transport) می‌بایست پهنای باند NEها را تغییر دهند؛ و مسیریاب‌ها و سوئیچ‌های مراکز داده می‌بایست توسط تیم دیگر پیکربندی شوند.

در شبکه‌های امروزی، تیم‌ها مانند مثال بالا می‌بایست به طور کاملا تخصصی در زمینه کد مدیریتی مختص دستگاه (Device-Specific Management Code) آموزش داده شوند. به طور مثال، آن‌هایی که در بخش انتقال کار می‌کنند یک ترمینال باز خواهند کرد و فرامین TL1 را تایپ می‌کنند، درحالیکه یک تکنسین دیگر از واسط CLI برای کنترل یک مسیریاب یا سوئیچ استفاده خواهند کرد. در نتیجه، این تکنسین‌ها به عنوان «درایور‌های پرینتر» در شبکه عمل خواهند کرد. در نظر بگیرید که هر بار که می‌خواهید یک مستند را پرینت بگیرید می‌بایست آن را به یک شخص داده و از آن درخواست کنید تا با فرامین خاصی به پرینتر موجود در طبقه شما بفرستد. بدیهی است که این کار مسخره‌آمیز بوده و البته همچنان نیز کمپانی‌های شبکه‌های مخابراتی در سراسر دنیا با استفاده از چنین مدلی فعالیت می‌کنند.

به طور خلاصه، افزودن و ایجاد تغییر در شبکه توسط فراهم کنندگان سرویس امری زمان‌بر و سخت در دنیای همیشه در حال تغییر که نیازمندی‌های پهنای باند پویا دیگر قابل بحث نمی‌باشد. چیزی که در واقعیت به آن نیاز است، قابلیت پاسخ به این نیاز به صورت بی‌درنگ می‌باشد، آنجایی که یک شخص به تنهایی می‌تواند با استفاده از قدرت انتزاع (Abstraction Power) پهنای باند تامین کند. در دنیایی که ما امروزه در آن زندگی می‌کنیم، زیرساخت می‌بایست قادر به تغییر در یک گام و با سرعت یک کلیک باشد. SDN، چارچوب مورد نیاز برای چنین وقایعی را فراهم می‌کند.

در نتیجه، SDN با استفاده از یک لایه میان‌افزار، کاربرانی که در northbound هستند را با استفاده از واسط‌های southbound، قادر به نوشتن برنامه‌های کاربردی و صحبت کردن با تجهیزات شبکه می‌کند. SDN می‌تواند مفهوم انتزاعی مشابهی با دنیای کامپیوتر که خیلی وقت پیش اتفاق افتاده‌است را وارد دنیای شبکه کند. این بدین معناست که شبکه‌های مخابراتی می‌توانند از مدل تامین وابسته به تکنسین (technician-provisioned) به شبکه‌های برنامه‌پذیر Web 2.0 تحول پیدا کنند.

چرا فراهم کنندگان سرویس به SDN نیاز دارند؟
میانگین 3 امتیاز از 1 رای

(1) دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *